PSYCHOLOGIA I PSYCHOTERAPIA LGBTQIA

Grupę badaną tworzyło 35 osób: 10 lesbijek, 22. gejów, dwie osoby biseksualne oraz jedna osoba transgenderowa (skorzystano z Queensland Suicide Register, czyli bazy danych nt. samobójstw w australijskim stanie Queensland). W projekcie przewidziano dwie grupy kontrolne. Pierwsza składała się z osób nie-LGBT, które popełniły samobójstwo. Drugą stanowiły żyjące osoby LGBT. W każdej z grup kontrolnych przewidziano po trzy osoby, przypadające na każdą z osób z grupy kontrolnej.

Tym razem, inaczej niż dotychczas, chciałbym zachęcić Państwa do lektury książki, nie artykułu naukowego. Chodzi o opracowanie pt. „Not gay. Sex between straight white men” (można by przetłumaczyć tytuł, jako „Nie-geje. Seks pomiędzy heteroseksualnymi, białymi mężczyznami”; ang. straight w zasadzie powinno tłumaczyć się, jako „heteryk”, ponieważ jest terminem mniej formalnym niż „heterosexual”), autorstwa Jane Ward (2015; New York University Press).

Tym razem zachęcam Państwa do lektury pracy badawczej, przyjętej w maju 2016 r. do druku w czasopiśmie Journal of Clinical Nursing. Jordon Bosse i Lisa Chiodo z University of Massachusetts, MA, USA przeanalizowali etykiety tożsamościowe odnoszące się osobno do tożsamości genderowej i tożsamości związanej z orientacją seksualną, przyjmowane przez młodzież należącą do grupy LGBTQ.

W tym numerze e-Biuletynu postanowiłem zaproponować Państwu lekturę artykułu nt. biseksualnych mężczyzn, który ukazał się w czasopiśmie Archives of Sexual Behavior. Wybrałem tę grupę badaną nieprzypadkowo. Badań poświęconych gejom i lesbijkom jest dużo. O trudnościach psychologicznych osób homoseksualnych oraz homofobii pisze się sporo. Inaczej jest z osobami biseksualnymi, w szczególności mężczyznami, oraz z bifobią.